Artikelen

Een lerend kind is niet vanzelfsprekend

Dagelijks maken de leerlingen - als vanzelfsprekend - de gang naar school. Zo gewoon als dat lijkt, zo bijzonder is het dat zij dat dagelijks weer opbrengen.

Op mijn school voor speciaal onderwijs hebben diverse leerlingen tot wel een uur reistijd. En dan toch zo gemotiveerd zijn of raken om mijn les of die van collega’s te volgen. Dat vind ik al een beloning op zich. Dan mogen zij van mij verwachten dat zij ook geïnspireerd raken door wat ik te vertellen heb. Dat ik in staat ben hen de ruimte te geven wanneer het leren even niet lukt, of mee te bewegen wanneer er weerstand optreedt. Weerstand voor de les, of gewoon omdat de leerling ‘even herrie in het hoofd’ heeft. En dat mag. De leerling mag met al zijn mogelijkheden in de les zijn. Dat heet speciaal onderwijs, en dat kenmerkt zich doordat leren niet vanzelfsprekend is.

Leraar zijn in deze vorm van speciaal onderwijs, een school voor leerlingen met psychiatrische stoornissen, vraagt een houding die ik vergelijk met topsport. Je gaat door tot je het hoogst haalbare hebt bereikt met iedere leerling. Wanneer ik ’s morgens aankom bij de school, staan er al enkele leerlingen te wachten voor de deur. Door hen te groeten vergroot ik het ‘welkom zijn’ op school. Het sociale aspect is een voortdurend aandachtspunt, waar we op school, met lesprogramma’s en door als rolmodel te fungeren, de ontwikkeling stimuleren van het sociale gedrag van de leerling. Wat verwachten we, en wat niet? Wat kan wel als grap en wat niet? Wat zeg je wel als je boos bent en wat niet? Basisvaardigheden die zij in de context van school kunnen oefenen.

Maar we zijn toch een school? Moet daar dan niet worden geleerd?

Natuurlijk, kennisoverdracht en leren is onze primaire taak als school. En dat doen we ook. Voluit. Met het ontwikkelen van sociale vaardigheden in een rijke leeromgeving, gericht op de maatschappelijke context en het stimuleren van groei van autonomie, kunnen we school zijn en maken we leerlingen vaardig. Ieder kind op zijn of haar manier. Individueel met maatwerk. En als groep, gericht op het leven na deze school.

Het individuele aspect binnen het grote geheel betekent dat we oog moeten houden voor de leerling én de lesstof. Niet doorslaan, er moet ook gewoon geleerd worden. Dát evenwicht.

Speciaal onderwijs is voor mij het zoeken van het geestelijk evenwicht bij de leerling die het zelf nog niet kan aanbrengen en dat schouderklopje nodig heeft.

Marcel Janse

Docent klas 3 en 4 vmbo BB/ Odyzee rec 4 Kloetinge

Finalist Leraar van het jaar 2015 voor de sector so/vso

Reactie toevoegen

U kunt hier een reactie plaatsen. Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw reactie mag maximaal 2000 karakters tellen.

Uw reactie mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

Er zijn nu geen reacties gepubliceerd.